وقتی میپرسی حالت چطور است ،دلم میخواهد حقیقت را بگویم . اما انگار سالهاست  عادت کرده ام موقع احوالپرسی دروغگوی چیره دستی باشم و بدون کوچکترین مکثی ،  همه چیز را خوب و عالی برایت تصویر سازی کنم . من خوبم و هوا خوب است و زندگی بر وفق مراد! مثل همان قدیم تر ها . انگاربا عروسکهای جور واجور و پیراهن سفید پرچین 

به تن سرگرمم . شاهزاده هستم و از گوشه ای به گوشه دیگر قصر  میسازم . ملالی  ندارم جز کمرنگ شدن رژ گونه هایم ، که آنهم با  دزدیدن چند گلبرگ ازشمعدانی های  مادربزرگ رفع خواهند شد .آینه به دست بگیرم  و ساعتها لُپهایم را قرمز کنم و زلفهای  پیچ در پیچم را شانه بزنم و دور خودم بچرخم  و گیج و منگ روی زمین خوابم ببرد و با صدای  تو شادمانه بیدار شوم و ببینم که آمده ای  با یک بغل پر از اسباب بازی . مرا بغل کنی و  دور خود بگردانی و سالهای سال تو پادشاه باشی و من شاهزاده و آنروزها تمام نشوند .

وقتی میپرسی حالت چطور است دلم  نمیخواهد رویاهایمان را خراب کنم .

وقتی میپرسی چه میکنم دلم میخواهد حقیقت را بگویم اما حقیقت مثل رویاهایمان  زیبا نیست . حقیقت را نمیشود مثل رویا آنطور که دلت میخواهد زیبا بپرورانی . دلم  میخواهد بگویم اینروزها بنفش کمرنگ دوست دارم . مات و مهتابی . اینروزها از  هرچه  میبینم لذت میبرم انگار هرگز ندیده ام و فرصت دوباره دیدنش را هم ندارم . 

اینروزها ازدیدن ستونها و پله های سنگیِ یک عمارت قدیمی وسط شهر ، آنقدر غرق   رویا شدم که یادم  نیست تا کجاها رفتم .صدای شاد آکاردئونِ ، زن و مرد کولی که وسط   میدان میزدند ومیرقصیدند مرا از خود بیخود کرد . 

دختر و پسر جوانی غرق در دنیای خود ، توی پیاده رو  تانگو میرقصیدند .انگار دخترک  را که با پاهای برهنه و دامن کوتاه میرقصید میشناختم . 

او هم مثل من غرق رویا بود . 

اینروزها باد می وزد و ملالی نیست جز ژولیده شدن موهایم .

پ.ن

نمیدونم چرا از بچگی همیشه عاشق آینه بودم . هنوز هم ولم کنند تمام خانه را پر  از آینه های جور واجور میکنم !